Ik geloof dat ik een bord heb gezien waarop staat dat honden op de dodenakker niet welkom zijn, maar ik zal de smoes ‘hij wil naar zijn vrouwtje’ gebruiken als we worden ontdekt. We zijn op zoek naar een ver, ver familielid van wie mij is gemeld dat het graf zal worden geruimd. Wat je daarmee moet, weet ik ook niet, maar een scherf aan de vergetelheid ontrukken kan ooit waardevol zijn. De tijd dat ik, samen met Roel en Bart, op onbekende graven ging zitten, een dikke joint rookte en vervolgens op zo’n steen in slaap viel, denkend aan Baudelaires gedichten, ligt ver achter me. Hij rent op Koosje af en blijft voor ons staan: groot, stoer, zijn rechterpootje half geheven.

Source: Het Parool July 06, 2019 12:11 UTC